... همین خون خاکی،
شد خونِ خدا؛ موج برداشت، شکفت، بالید و بلند
شد. آسمان آمد، به تماشای زمین. و کائنات غرق
شد: غرق در حیثیّت خون!
پیش از این، محراب پدر، قتلگاه بود! و اکنون،
قتلگاهِ پسر، محراب!
هلال زینب برملا ، روی نیزه شده
او آمده از کربلا ، شمس کوفه شده
قاری فاطمه ، می کند زمزمه، می کند زمزمه
انا عطشان حسین ، انا عطشان حسین ، انا عطشان حسین
بنگر برادر بعد تو ، قامتم خم شده
مویم سپید ، رنگم پرید ، طاقتم کم شده
قاری فاطمه ،می کند زمزمه، می کند زمزمه
انا مظلوم حسین ، انا مظلوم حسین ، انا مظلوم حسین
رأست چو بینم ، یاد آن قد رعنا کنم
ای رهبرم قرآن بخوان ، تا که معنا کنم
رأس خاکستری ، دلبر خواهری ، دلبر خواهری
انا عطشان حسین ، انا عطشان حسین ، انا عطشان حسین
هر چی مینویسیم حی می یانند میگن اشطباه نوشتی !!! اخه شما چی کار به نوشتن ن دارید !!!
پیش اومده که اشطباح نوشتم !!!
به اشتباه های قلمم
هم بودند یه جورایی در حد تیم ملی
دختره چون از بابا دختره مثل سگ می ترسیده !!!!
در می یاره و لفطش میده که دختره به خواطر کار باباش میره خارج و یه دو سه سالی فقط با هم اس ام اس 
